W Pałacu Młodzieży w Gdańsku panują niecodzienne tłumy. Młodzież stoi w grupkach na korytarzu i opowiada coś z podnieceniem. Spacerują osoby starsze, nawet te o posiwiałych skroniach. Co chwila wchodzi ktoś z ulicy i rozgląda się ciekawie po obecnych. Wtem pod salą stają organizatorzy i wywołują po nazwisku kilka osób na przesłuchanie. Niektórzy idą pewni siebie, inni na chwiejnych nogach, ale każdy z nadzieją wymalowaną na twarzy.