W uroczystości udział wzięli Paweł Warot, dyrektor gdańskiego IPN, Krzysztof Dośla, przewodniczący Zarządu Regionu Gdańskiego NSZZ „Solidarność”, działacze związkowi oraz rodzina Alojzego Szablewskiego. Dyrektor gdańskiego IPN przypomniał, że „rolą Instytutu jest przywracanie pamięci i mówienie prawdy, jak było”. - Chcemy tą tablicą upamiętnić postać wielkiego patrioty, żołnierza AK. Osoby, która była w okresie komunistycznego zniewolenia prześladowana i która współpracowała z Wolnymi Związkami Zawodowymi. Tą tablicą, a jest to już dwunasta tablica upamiętniająca osoby pochodzące ze środowiska WZZ, chcemy na trwale w Gdańsku upamiętnić WZZ. Myślę, że właśnie to miejsce, siedziba Komisji Krajowej i Zarządu Regionu Gdańskiego NSZZ "S" jest najlepszym miejscem. Jako dyrektor oddziału gdańskiego IPN mogę powiedzieć, że nie będziemy ustawali w celebrowaniu pamięci o naszych bohaterach - mówił P. Warot.

Krzysztof Dośla, mówił, że związek wiele zawdzięcza uhonorowanemu działaczowi. - Alojzy był niestrudzonym propagatorem idei wolności, niepodległości i suwerenności naszej ojczyzny, ale też i pięknej historii wśród młodych. Na każde spotkanie z młodymi ludźmi - nawet gdy się gorzej czuł - zawsze przychodził. Jego obecność na tych spotkaniach powodowała, że bardzo wielu z nich przekonało się i poznało dzięki temu historię, nie tą wykreowaną, ale taką, jaka ona była. Pewnie jeszcze długo nie będziemy w stanie powiedzieć, ile zawdzięczamy Alojzemu - dodał K. Dośla.

Przemawiał też Brunon Baranowski, działacz opozycji antykomunistycznej i Katarzyna Szablewska, wnuczka stoczniowca. Po odsłonięciu tablicy, poświęcił ją o. Marcin Szafors OMI, rektor kościoła św. Józefa w Gdańsku.

Alojzy Antoni Szablewski urodził się w Tczewie w 1925 roku. W czasie drugiej wojny światowej walczył w szeregach Armii Krajowej, brał udział m. in. w powstaniu warszawskim. W 1952 roku zaczął pracować w Stoczni Gdańskiej. W 1963 roku ukończył studia na wydziale Budowy Okrętów Politechniki Gdańskiej.

Brał udział w protestach w grudniu 1970 i czerwcu 1976 roku, od 1978 roku współpracował z Wolnymi Związkami Zawodowymi Wybrzeża. W sierpniu 1980 uczestniczył w strajku Stoczni Gdańskiej, gdzie wchodził w skład prezydium komisji zakładowej „Solidarności”. Po pacyfikacji strajku został aresztowany na pół roku. Następnie kontynuował działalność opozycyjną poprzez organizacje pomocy dla represjonowanych i kolportowania wydawnictw niezależnych. W 1988 roku ponownie zorganizował strajk w Stoczni Gdańskiej.

Po obaleniu komunizmu, sprawował mandat posła na Sejm I kadencji z listy Wyborczej Akcji Katolickiej. Następnie działał w Zjednoczeniu Chrześcijańsko-Narodowym, a później w Ruchu Odbudowy Polski. Zmarł 30 kwietnia 2017 roku w wieku 96 lat. Został pochowany na gdańskim cmentarzu oliwskim.