Krzyż przy dawnym folwarku

Kościół w Żuławie Wielkiej nie dominuje nad krajobrazem. Stoi skromnie przy drodze, wśród starych drzew. Właśnie dlatego dobrze opowiada historię tego miejsca: wsi, dawnych właścicieli, kolejnych odbudów i parafii, która pozostaje żywym miejscem modlitwy.

Żuława Wielka, administracyjnie funkcjonująca także jako Żuława, leży nieopodal Pruszcza Gdańskiego. Nazwa może kierować myśl ku nizinnej, żuławskiej przestrzeni kanałów i depresji, ale tutejsza historia ma własny rytm. To dawne dobra rycerskie, potem majątek szlachecki i folwarczny. Wieś pojawia się w źródłach już w XV wieku, a przez kolejne stulecia przechodziła przez ręce właścicieli związanych z pomorską szlachtą i gdańskim patrycjatem. W XVI wieku należała do Bąkowskich herbu Ryś, później pojawiają się Dąbscy i Trembeccy, a w czasach nowożytnych także rodzina Monti. Jeszcze w XVIII wieku Żuława była opisywana jako wieś szlachecka z folwarkiem, karczmą i kaplicą.

Dziękujemy, że z nami jesteś

To dla nas sygnał, że cenisz rzetelne dziennikarstwo jakościowe. Czytaj, oglądaj i słuchaj nas bez ograniczeń.

Czytasz fragment artykułu

Subskrybuj i czytaj całość

już od 14,90

Poznaj pełną ofertę SUBSKRYPCJI

Masz subskrypcję?
Kup wydanie papierowe lub najnowsze e-wydanie.
« 1 »

Funkcja zapisywania artykułów jest dostępna tylko dla zalogowanych użytkowników.