Nowy numer 30/2021 Archiwum

Życie po śmierci. Teologiczne śledztwo

Pacjenci pamiętali dokładnie treść rozmów lekarzy i podejmowane czynności w czasie, kiedy ich elektroencefalogram był płaski. Żadne halucynacje nie mogłyby być zapamiętane, bo kora mózgowa w tym momencie była nieaktywna.

Pomysł na zgłębienie tematu NDE (ang. near death experience), czyli doświadczenia śmierci klinicznej, towarzyszył ks. Wiktorowi Szponarowi od dłuższego czasu. Przełomem stał się moment, kiedy do seminaryjnych drzwi zapukała kobieta, która NDE przeżyła, ale z powodu braku opracowań na ten temat miała wątpliwość, czy na tym, czego doświadczyła, może oprzeć swoją religijność.

„Obudziłam się pod białym prześcieradłem w szpitalnym prosektorium. Wiedziałam, że urodziłam żywe dziecko i znałam dokładną godzinę swojej śmierci” – tak w książce ks. Szponara opisany jest fragment jej relacji.

Według ankiet przeprowadzonych w ciągu ostatnich 40 lat, do doświadczenia śmierci klinicznej przyznaje się od 4,2 do 5 proc. społeczeństwa. „Życie po śmierci. Teologiczne śledztwo” to próba odpowiedzi, czym jest NDE, zebrana na prawie 300 stronach książki, wydanej przez Frondę. Stawia pytanie, czy to możliwe, aby kilka tysięcy przebadanych ludzi, w różnym wieku, na przestrzeni kilkudziesięciu lat, z pięciu kontynentów, o różnych wierzeniach i światopoglądach, miało tę samą halucynację albo było ze sobą w spisku, opowiadając o doświadczeniu NDE.

Ksiądz Szponar w czasie swojego teologicznego śledztwa korzystał z najbardziej znanych relacji pacjentów po NDE. Pod lupę wziął takie światowe bestsellery, jak „Trafiona przez piorun” Glorii Polo, „Niebo istnieje naprawdę” Coltona Burbo, „Dowód” Ebena Alexandra, „Przejście” Piotra Kalinowskiego, „Byłem w niebie” Richarda Sigmunda oraz wielu innych. – Osobiście spotkałem się z kilkoma osobami, które NDE doświadczyły. Zebrałem dokumentację medyczną. Spisałem ich relację – mówi ks. Szponar.

Te oraz inne relacje można znaleźć w książce. Jest tam również szereg badań autorstwa Raymonda Moody’ego („Życie po życiu”), Pima van Lommela („Wieczna świadomość”) oraz opracowań Antoniego Socciego („Ci, którzy wrócili z zaświatów”) i Johna Burkego („Zobaczyć niebo”).

« 1 »
oceń artykuł Pobieranie..

Zobacz także

Zamieszczone przez internautów komentarze są prywatnymi opiniami ich autorów i nie odzwierciedlają poglądów redakcji

Polecane filmy

Zapisane na później

Pobieranie listy

Reklama