Nowy numer 30/2021 Archiwum

Jak płaszcz Maryi

Na gdyńskich Karwinach przez 10 lat powstawała w latach 80. XX w. największa świątynia w dzielnicy. Konsekrował ją 19 maja 1996 r. abp Tadeusz Gocłowski. W jej trakcie w mensę ołtarza głównego zostały złożone relikwie św. papieża Piusa X.

Karwiny to jedna z 21 dzielnic Gdyni. Nazwa pochodzi od kaszubskiego słowa „karwia”, oznaczającego pastwiska, łąki. W XIII w., kiedy zaczęła kształtować się wieś Wielki Kack, mieszkańcy urządzili tu miejsce wypasu bydła. W 1831 r. na terenie Karwin urządzono cmentarz choleryczny. W 1871 r., gdy wybuchła kolejna epidemia cholery, zarządca miejscowego folwarku odmówił dalszych pochówków i obsiał wszystkie możliwe dojścia na cmentarz. Według różnych szacunków, na Karwinach pochowano łącznie ok. 2 tys. zmarłych na tę chorobę. W 1885 r. teren cmentarza cholerycznego kupiła rodzina Jasińskich i ustawiła tu krzyż upamiętniający zmarłych. Jego czwarty następca stoi do dzisiaj. Na przełomie XIX i XX w. wzdłuż głównego traktu ustawiono 3 kapliczki: św. Rocha, położoną w centrum dawnej wsi na placu, powstałą ok. 1850 r., św. Józefa z ok. 1900 r. przy obecnym skrzyżowaniu ul. Wielkopolskiej i Starodworcowej, a także kapliczkę Anioła Stróża z 1913 r., położoną dziś przy stacji benzynowej. Wszystkie zachowały się i są to najstarsze zabytki na terenie Karwin.

Przed II wojną światową przez Karwiny poprowadzona została kolejowa magistrala węglowa. Aż do końca lat 70. XX w. osiedle stanowiło administracyjnie część Wielkiego Kacka. Gdy w 1982 r. rozpoczęła się budowla bloków z wielkiej płyty, wydzielono dzielnicę Karwiny, składająca się z trzech kolejno ponumerowanych osiedli o tej nazwie. Kilkunastotysięczna społeczność zamieszkujących tu katolików nie miała jednak miejsca kultu. Tworzenia parafii podjął się ks. Tadeusz Gawroński. W 1983 r. bp Marian Przykucki na os. Karwiny ustanowił ośrodek duszpasterski, następnie poświęcił krzyż i plac budowy obiektów sakralnych, a 21 czerwca 1984 r. – tymczasową kaplicę i dom mieszkalno-katechetyczny. Potrzebny był jednak duży kościół. – Ze wspomnień śp. ks. Gawrońskiego wynikało, że hierarcha namawiał do wybudowania okazałej świątyni. Nasz kościół był pierwszym legalnie budowanym w mieście, za przyzwoleniem władz komunistycznych. Ponieważ parafia obejmowała swoim terenem nie tylko Karwiny, ale też Fikakowo i Dąbrowę, zdecydowano o wybudowaniu bardzo dużego kościoła – mówi ks. kan. Krzysztof Czaja, proboszcz parafii pw. Niepokalanego Serca Maryi.

16 października 1986 r. bp Przykucki poświęcił kamień węgielny z katakumb rzymskich z I w. i wraz z aktem erekcyjnym wmurował go w ścianę prezbiterium budowanego kościoła. 10 lat później świątynię konsekrował abp Gocłowski, metropolita gdański.

Efektem realizacji planu, którego głównym projektantem był architekt Tomasz Lew, było powstanie monumentalnego kościoła o formie nawiązującej do średniowiecznego motywu opiekuńczego płaszcza Maryi. W prezbiterium, oprócz ołtarza głównego, znajduje się ołtarz z figurą Niepokalanego Serca Maryi. Przestronne wnętrze liczy ponad 2 tys. m kw. powierzchni użytkowej. – Ta przestrzeń pozwoliła nam w miarę normalnie funkcjonować w czasie pandemii. Nie zrezygnowaliśmy z liturgii, spowiedzi czy adoracji Najświętszego Sakramentu, które odbywają się co wtorek – zaznacza ks. Czaja.

« 1 2 »
oceń artykuł Pobieranie..

Zobacz także

Zamieszczone przez internautów komentarze są prywatnymi opiniami ich autorów i nie odzwierciedlają poglądów redakcji

Polecane filmy

Zapisane na później

Pobieranie listy

Reklama