Uroczystość, do której przygotowywali się Roksana, Dawid, Igor, Hubert, Marek i Tomek, odbyła się w kościele pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny. Do sanktuarium Matki Bożej Trąbkowskiej przybyli kandydaci, świadkowie sakramentu, rodziny oraz wychowawcy z Ośrodka Rehabilitacyjno-Edukacyjno-Wychowawczego. Liturgii przewodniczył bp Wiesław Szlachetka wraz z ks. kan. Bolesławem Antoniówem i ks. Jarosławem Brylowskim.

W homilii biskup pomocniczy archidiecezji gdańskiej mówił o prawdziwym szczęściu, czyli o błogosławieństwie. Nawiązał do Chrystusowego Kazania na górze, ale też chińskiej legendy o mądrym rolniku. - Miał on starego konia, który służył mu w pracach na polu. Któregoś dnia ten koń uciekł w góry. Przyszli do niego sąsiedzi i współczuli mu. A on odpowiedział: ”Czy ja wiem, nieszczęście to, czy szczęście?”. Tydzień później ten stary koń powrócił, przyprowadzając całe stado dzikich koni. Tym razem sąsiedzi gratulowali gospodarzowi, że jest teraz najbogatszy w całej wsi. A on odpowiedział: "Czy ja wiem, szczęście to czy nieszczęście?" - mówił.

W kolejnych sytuacjach życiowych rolnik rozważał za każdym razem tę kwestię. Również wtedy, gdy do wsi dotarła wiadomość, że część mieszkańców wsi poległa na wojnie. - Ale na krótko przed śmiercią przyjęli wiarę w Chrystusa. Na te wieści gospodarz rozważał w sobie: „Czy ja wiem, szczęście to czy nieszczęście”? Gospodarz ten nie wiedział jeszcze, co to znaczy przyjąć wiarę w Chrystusa - dodał kaznodzieja.

- To tylko legenda, ale dość trafnie zdaje się ilustrować jeden z najważniejszych problemów, mianowicie, że bez światła Ducha Świętego nie wiemy, co dla nas jest prawdziwym szczęściem, a co prawdziwym nieszczęściem. Mądrość tego gospodarza z przytoczonej legendy polegała na tym, że potrafił dostrzec, iż nic z tego, co dzieje się tu i teraz, nie jest ani prawdziwym szczęściem, ani prawdziwym nieszczęściem. I chociaż nie znał jeszcze Ewangelii, to musiał otrzymać jakieś natchnienie od Ducha Świętego, dzięki czemu jakby przeczuwał, że prawdziwym szczęściem będzie dopiero niebo. A prawdziwe nieszczęście to piekło - tłumaczył kandydatom.

Kandydatom do bierzmowania tłumaczył też działanie Ducha Świętego. - On będzie pomagał rozeznawać, co dla nas jest prawdziwym szczęściem, a co prawdziwym nieszczęściem. Gdyż sami z siebie tego nie wiemy. W odczytanej przed chwilą Ewangelii Pan Jezus podpowiada nam, że prawdziwym szczęściem jest niebo, które nazywa królestwem Bożym, królestwem niebieskim. W tym królestwie wszystko, co należy do Boga, będzie należeć też do nas. Co więcej, będziemy jak Bóg. I to będzie naszym prawdziwym szczęściem. Jezus wskazuje też drogę, która do niego prowadzi. To droga ośmiu błogosławieństw - dodał.

Następnie wytłumaczył młodym wychowankom z Trąbek, jak wdrażać w życie wszystkie Jezusowe błogosławieństwa. - Duch Święty, którego za chwilę otrzymacie, będzie prowadził was drogą ośmiu błogosławieństw, drogą do Bożego królestwa. Oczywiście, będzie prowadził, gdy Mu na to będziemy pozwalać - zakończył.

Magdalena Jurkowska, szefowa OREW Caritas w Trąbkach Wielkich, nie kryła radości z uroczystości wychowanków. - Usłyszeli dużo dobrych, ważnych i mądrych słów. Usłyszeli też, czym jest miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność, łagodność, opanowanie. Bardzo się cieszymy, że 6 naszych podopiecznych przyjęło dziś sakrament bierzmowania. Prosimy, aby owoce i dary Ducha św. spłynęły na podopiecznych, rodziców oraz całą społeczność OREW - mówi

Trąbkowska placówka działa od 2006 r. i powstała z myślą o wiejskich dzieciach niepełnosprawnych, których deficyty fizyczne i intelektualne uniemożliwiały naukę w szkołach masowych. Centrum Rehabilitacyjne św. Stanisława Kostki oferuje podopiecznym rozwój fizyczny, psychoruchowy, intelektualny i społeczny niepełnosprawnych. Placówka prowadzi rehabilitację leczniczą i społeczną, terapię rozwijającą dojrzałość życiową, sprawności w samoobsłudze i zaradności osobistej. Podopieczni korzystają z kyno-, hipo- i dogoterapii. Centrum wspiera otoczenie osób niepełnosprawnych. Prowadzi warsztaty i poradnictwo psychopedagogiczne oraz rehabilitacyjne dla rodzin i opiekunów osób niepełnosprawnych. Promuje działalność wolontariatu na rzecz osób niepełnosprawnych intelektualnie oraz animuje działania integrujące.