Choć korzenie Osowej sięgają XIII w., administracyjnie jest jedną z najmłodszych części Gdańska – w granice miasta włączono ją dopiero w latach 70. XX wieku. W tym czasie Kuria Biskupia w Pelplinie podjęła pierwsze starania o utworzenie tu samodzielnej parafii. W 1978 r. magistrat wskazał dwa mało atrakcyjne tereny – dawne sopockie wysypisko śmieci przy dzisiejszym wiadukcie nad obwodnicą lub obszar za torami kolejowymi przy ul. Nowy Świat. Mieszkańcy nie przyjęli tej decyzji bez sprzeciwu. I to dzięki ich determinacji udało się zmienić plany. Rok później znalazło się miejsce idealne, dzięki darowiźnie Marii i Józefa Wandtków, którzy przekazali prywatną działkę pod budowę świątyni.