Pierwsze wzmianki o osadzie pojawiły się w dokumencie księcia pomorskiego Mściwoja II z 1273 roku, gdzie miejscowość zapisana została jako Grabino. Po zajęciu Pomorza Gdańskiego przez zakon krzyżacki wieś szybko nabrała znaczenia gospodarczego. Funkcjonował tu ośrodek administracyjny, zarządzany przez wójtów zakonnych, a już w XIV wieku powstał dwór obronny otoczony wałem, palisadą i fosą. Sprzyjające warunki naturalne sprawiły, że majątek stał się jedną z ważniejszych baz hodowlanych państwa krzyżackiego – utrzymywano tu tysiące owiec, bydło, trzodę chlewną oraz rozbudowaną stadninę koni.