Miejscowość należy do wsi o rodowodzie sięgającym głęboko w średniowiecze. Za datę lokacji przyjmuje się 1384 r., choć wiele wskazuje, że osada mogła istnieć już wcześniej. Powstała w czasie, gdy Żuławy były intensywnie zagospodarowywane, a człowiek uczył się żyć na żyznej ziemi, wymagającej nieustannej walki z wodą. Trzeba było osuszać teren, budować wały, organizować pola i drogi. Tutejsze wsie nie były przypadkowymi skupiskami domów, lecz częścią precyzyjnie urządzonego świata, w którym wszystko miało swoje miejsce. Dzieje takich miejscowości jak Leszkowy rzadko przebiegały spokojnie. To historia dobrobytu, ale i ciągłego zagrożenia: wojen, pożarów, grabieży, przemarszów wojsk, a także katastrof związanych z wodą. W przypadku Leszków wiadomo, że osada została spalona w połowie XV wieku, a w XVII w. przeżyła kolejne spustoszenie. Na przestrzeni stuleci nie była więc wsią „na uboczu historii”, lecz raczej miejscem, gdzie wielkie procesy polityczne i militarne odciskały się na życiu zwykłych ludzi.