W gdańskiej cerkwi wszystko wygląda znajomo. Te same ikony, ten sam śpiew, ta sama liturgia, ta sama cisza Wielkiej Soboty, która nie jest pustką, ale oczekiwaniem. A jednak tegoroczny Wielki Tydzień jest inny. Nie dlatego, że zmieniła się treść świąt, ale ich czas. Z zewnątrz może to brzmieć jak sprawa techniczna. W rzeczywistości to zmiana bardzo konkretna. Dotyka liturgii, a także życia rodzinnego, pracy i zwykłego poczucia, że nie świętuje się obok wszystkich, lecz razem z nimi.