Gdański
Najnowsze Wydania
-
GN 18/2026 Dokument:(9695028,Kościół jest analogowy)
-
Historia Kościoła (15) 03/2026 Dokument:(9690225,Leon XIV czyta św. Augustyna Donaldowi Trumpowi. Edytorial nowego numeru „Historii Kościoła”)
-
GN 17/2026 Dokument:(9685120,Zajęcie podwyższonego ryzyka)
-
Gość Extra 1/2026 (15) Dokument:(9623575,Idą za nim tłumy)
-
GN 16/2026 Dokument:(9673311,Mocny głos kapitana Glovera)
Wyszukano wyników: 993
Chciałem być mniej niż bratem
– Ojciec Ryszard jest w zakonie swoistą legendą. W diecezji gdańskiej przepracował w sumie 46 lat. W tym czasie prowadził m.in. kursy dla katechetów oraz formację etyczną dla nauczycieli i lekarzy. Dla naszej wspólnoty to prawdziwy skarb – mówi o. Andrzej Batorski SJ, proboszcz parafii św. Ignacego Loyoli w Jastrzębiej Górze.
Dzisiaj już się nie boję
− Na ulicy wołali za mną: „O, idzie down!”. Nie reagowałam. Spuszczałam głowę, przyspieszałam kroku. W końcu nie wytrzymałam. „Wiem, że jestem downem. I co z tego?”. Pewnie byli zdziwieni, że w ogóle umiem mówić. Od tamtej pory przestali się ze mnie śmiać. To teatr nauczył mnie odwagi − mówi Marzena Gajewska.
Unboxing wiary i misji - 65. Wieczór Modlitwy Młodych
Modlitwa, świadectwa, wspólnota i pytanie o własną misję - tak wyglądał 65. Wieczór Modlitwy Młodych, który 17 kwietnia zgromadził młodych w parafii św. Stanisława Kostki w Gdyni. Spotkanie pod hasłem ”Unboxing” pokazało, że misyjność nie zaczyna się na drugim końcu świata, ale bardzo blisko - w sercu, w domu, w relacjach i w codzienności.
Papież na żaglu
Jasnogórskie korony z meteorytami, Tryptyk Jerozolimski czy olbrzymia bursztynowa monstrancja z bazyliki św. Brygidy w Gdańsku – to tylko niektóre przykłady twórczości gdańskiego artysty Mariusza Drapikowskiego. Jego ostatnim dziełem jest relikwiarz, który został umieszczony w kaplicy bł. Jana Pawła II w parafii Opatrzności Bożej w Gdańsku-Zaspie.
Nie dla medali
– Wcześniej to było cwaniactwo i powszechna beznadzieja. Kiedy wybuchł strajk, wszystko się zmieniło. Jakby z pleców zdjął nam ktoś wielki ciężar. Zaczęliśmy chodzić wyprostowani, a na twarzach pojawił się uśmiech. Wtedy po raz pierwszy od urodzenia poczułem, że to jest prawdziwa Polska – mówi Stanisław Wyrembak.
